ഈ വർഷത്തെ മലയാള ഭാഷയ്ക്കും സാഹിത്യത്തിനുമുള്ള പരമോന്നത ബഹുമതിയായ എഴുത്തച്ഛൻ പുരസ്‌കാരം പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരൻ മേതിൽ രാധാകൃഷ്ണന്. മലയാള സാഹിത്യത്തിന് അദ്ദേഹം നൽകിയ സമഗ്ര സംഭാവനകൾ പരിഗണിച്ചാണ് പുരസ്‌കാരം നൽകുന്നതെന്ന് സാംസ്‌കാരികമന്ത്രി പി.സി. വിഷ്ണുനാഥ് അറിയിച്ചു. അഞ്ചുലക്ഷം രൂപയും പ്രശസ്തിപത്രവും ഫലകവുമടങ്ങുന്നതാണ് പുരസ്‌കാരം. കെ.ജി.എസ്. അധ്യക്ഷനായും കൽപറ്റ നാരായണൻ, കെ. സച്ചിദാനന്ദൻ, സാറാ ജോസഫ് എന്നിവർ അംഗങ്ങളായും രൂപീകരിച്ച ജൂറിയാണ് ജേതാവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. അനന്യമായ സൗന്ദര്യബോധവും വ്യത്യസ്തമായ കാഴ്ചപ്പാടും കൊണ്ട് മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ പുതിയ ഭാവുകത്വം സൃഷ്ടിച്ച എഴുത്തുകാരനാണ് മേതിൽ എന്ന് ജൂറി വിലയിരുത്തി.

പത്താം ക്ലാസ് പരീക്ഷയെഴുതി ഫലം കാത്തിരിക്കുന്ന കാലത്താണ് പൊൻകുന്നം വർക്കിയുടെ ആത്മകഥയെ വിമർശിച്ചുകൊണ്ട് നവയുഗം വാരികയിൽ ലേഖനമെഴുതി മേതിൽ സാഹിത്യലോകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നത്. പതിനെട്ടാം വയസ്സിൽ എഴുതിയ ‘ഒക്ടോപ്പസ്സിന്റെ ശവം’ എന്ന കഥ മലയാളത്തിലെ വായനക്കാരുടെയും നിരൂപകരുടെയും ശ്രദ്ധ നേടി. ചിറ്റൂർ ഗവൺമെന്റ് കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ആരംഭിച്ച ‘സൂര്യവംശം’ മലയാളത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ നോവലുകളിലൊന്നായി മാറി. ശാസ്ത്രം, തത്ത്വചിന്ത, മനഃശാസ്ത്രം എന്നിവയെ സാഹിത്യവുമായി സമന്വയിപ്പിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ മലയാളത്തിന്റെ ഭാഷയിലും ആവിഷ്‌കാര രീതികളിലും പുതിയ വഴികൾ തുറന്നു. കഥ, നോവൽ, കവിത, ഹൈക്കു, ലേഖനം തുടങ്ങി വിവിധ മേഖലകളിൽ അദ്ദേഹം തന്റേതായ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ഒറ്റയാൻ എന്നും എഴുത്തുകാരുടെ എഴുത്തുകാരൻ എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മേതിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ സാഹിത്യപുരസ്‌കാരങ്ങളോടും മത്സരങ്ങളോടും എന്നും അകലം പാലിച്ച വ്യക്തിയാണ്. ഓരോ എഴുത്തുകാരനും വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലാണ് എഴുതുന്നതെന്നും സാഹിത്യത്തെ മത്സരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിലയിരുത്താനാകില്ലെന്നുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്. ക്രിക്കറ്റ്, ഫുട്ബോൾ, ഹോക്കി തുടങ്ങിയ വ്യത്യസ്ത കളികളെ ഒരേ മാനദണ്ഡത്തിൽ താരതമ്യം ചെയ്യാനാകാത്തതുപോലെ എഴുത്തുകാരെയും താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ഒരിക്കൽ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നു. പുരസ്‌കാരങ്ങളോട് വലിയ താത്പര്യം പുലർത്താതിരുന്ന ഈ എഴുത്തുകാരനെ തേടിയെത്തിയ എഴുത്തച്ഛൻ പുരസ്‌കാരം മലയാള സാഹിത്യലോകത്തിന് ഏറെ ശ്രദ്ധേയമായ അംഗീകാരമായി മാറുകയാണ്.

കോട്ടയം: കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി മുണ്ടക്കയം ദേശീയപാത 183-ൽ ചോറ്റി ജങ്ഷനിലുണ്ടായ വാഹനാപകടത്തിൽ പത്ത് പേർക്ക് പരിക്കേറ്റു. 2026 നവംബർ 1 ഞായറാഴ്ച രാവിലെ 8.15 ഓടെയായിരുന്നു അപകടം. അഞ്ച് കാറുകളും ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷയും ഒരു സ്കൂട്ടറുമുൾപ്പെടെ ഏഴ് വാഹനങ്ങളാണ് കൂട്ടിയിടിച്ചത്. മുണ്ടക്കയം ഭാഗത്തുനിന്ന് എത്തിയ ബലേനോ കാർ ആദ്യം ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ ഇടിച്ചതിനെ തുടർന്നാണ് മറ്റ് വാഹനങ്ങളും അപകടത്തിൽപ്പെട്ടതെന്ന് ദൃക്‌സാക്ഷികൾ പറഞ്ഞു. അമിതവേഗത്തിൽ എത്തിയ കാർ മറ്റൊരു വാഹനത്തെ മറികടക്കുന്നതിനിടെയാണ് അപകടമുണ്ടായതെന്നാണ് പ്രാഥമിക വിവരം.

അപകടത്തിൽ വാഹനങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന യാത്രക്കാർക്കും രണ്ട് വഴിയാത്രക്കാർക്കും പരിക്കേറ്റു. പരിക്കേറ്റവരിൽ എട്ട് പേരെ 26-ാം മൈലിലുള്ള മേരീ ക്യൂൻസ് മിഷൻ ആശുപത്രിയിലും രണ്ടുപേരെ കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി ജനറൽ ആശുപത്രിയിലും പ്രവേശിപ്പിച്ചതായാണ് മാധ്യമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നത്. പരിക്കേറ്റവരിൽ മൂന്ന് പേരുടെ നില ഗുരുതരമാണെന്നാണ് അറിയുന്നത്.

അപകടത്തെ തുടർന്ന് ചോറ്റി ജങ്ഷനിൽ ഗതാഗതം തടസ്സപ്പെട്ടു. ഏഴ് വാഹനങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ട കൂട്ടിയിടിയുടെ കാരണം സംബന്ധിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ പുറത്തുവരേണ്ടതുണ്ട്. അമിതവേഗവും അശ്രദ്ധമായ വാഹനമറികടക്കലും വലിയ അപകടങ്ങൾക്ക് കാരണമാകാമെന്ന മുന്നറിയിപ്പാണ് ഈ സംഭവം വീണ്ടും നൽകുന്നത്. അപകടത്തിൽപ്പെട്ടവരുടെ ആരോഗ്യനില സംബന്ധിച്ച കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമായിട്ടില്ല.

ക്രിസ്തുദാസൻ ജോസ്, ഓക്സ്ഫോർഡ്

ആമുഖം: ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങാത്തൊരു സ്വപ്നം

ഒരു വീടുപണിയാൻ എത്ര ഇഷ്ടിക വേണം? എത്ര ചാക്ക് സിമന്റ് വേണം? എത്ര പണം ചെലവാകും? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊക്കെ കണക്കുപറയാൻ കഴിയും. എന്നാൽ ഒരു വീട് പണിയുന്നതിനായി ഒരു പ്രവാസി എത്ര രാത്രികൾ ഉറക്കമൊഴിയണം, എത്ര സങ്കടങ്ങൾ ഉള്ളിലൊതുക്കണം, പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പമുള്ള എത്ര നിമിഷങ്ങൾ ത്യജിക്കണം എന്നതിന് കൃത്യമായൊരു കണക്കുണ്ടോ?

വർഷങ്ങളോളം വിദേശത്ത് അധ്വാനിച്ച്, കടങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തും ആഗ്രഹങ്ങൾ മാറ്റിവച്ചും സ്വന്തം നാട്ടിൽ ഒരു വീട് പണിയുന്നവന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്. ഒരുനാൾ നാട്ടിലെത്തണം, ഭാര്യയോടും മക്കളോടുമൊപ്പം കഴിയണം, പ്രായമായ അമ്മയെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം, കുടുംബത്തിന്റെ സന്തോഷങ്ങൾ നേരിൽ കണ്ടറിയണം. വീടിന്റെ ചുമരുകൾ ഉയരുന്നതിനൊപ്പം മനസ്സിലും പ്രതീക്ഷകൾ വളരുന്നു.

എന്നാൽ ജീവിതം എല്ലായ്പ്പോഴും നമ്മുടെ കണക്കുകൾക്കനുസരിച്ചല്ല മുന്നോട്ടുപോകുന്നത്. വീടുപണി പൂർത്തിയാകുമ്പോഴേക്കും കാത്തിരുന്ന ചിലർ യാത്രയായിട്ടുണ്ടാകാം. ഒരുമിച്ചിരുന്ന് പങ്കിടാമെന്നു കരുതിയ സന്തോഷങ്ങൾ ഓർമകളായി മാറിയിട്ടുണ്ടാകാം. അച്ഛനോടൊപ്പം പങ്കിടാൻ ഒരു കുഞ്ഞുമനസ്സ് കാത്തുവച്ച സ്വപ്നങ്ങൾ പോലും അകലം കാരണം പാതിവഴിയിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടാകാം.

എന്റെ ജീവിതത്തിലും അങ്ങനെയൊരു വീടുണ്ട്. പുറമേ നോക്കിയാൽ അതിന്റെ നിർമാണം പൂർത്തിയായി. എന്നാൽ ആ വീടിനുള്ളിൽ ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ട ജീവിതം ഇന്നും പൂർണമായിട്ടില്ല. ഇഷ്ടികയും സിമന്റും ചേർന്നൊരു കെട്ടിടം മാത്രമല്ല എനിക്കത്; കാലം തിരിച്ചുനൽകാത്ത നിമിഷങ്ങളുടെയും പ്രിയപ്പെട്ടവരോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെയും ഓർമകളുടെയും അടയാളമാണ്.

അതുകൊണ്ടാണ് ഈ വീടിന്റെ കഥയ്ക്ക് ഞാൻ നൽകുന്ന പേര് ‘പണിതീരാത്ത വീട്’ എന്നാണ്.

 പ്രവാസത്തിന്റെ സ്വപ്നം

2000-ലാണ് വീടിനായി സ്ഥലം വാങ്ങിയത്. അന്ന് മനസ്സിൽ കണ്ട സ്വപ്നത്തിന് യാഥാർഥ്യത്തിന്റെ രൂപം ലഭിക്കാൻ വർഷങ്ങൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നു. ഒടുവിൽ 2024 ജൂലൈ 15-ന് വീടിന്റെ തറക്കല്ലിട്ടു.

പ്രവാസജീവിതത്തിൽനിന്ന് സമ്പാദിച്ച പണം ഉപയോഗിച്ചാണ് നിർമാണം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയത്. ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പണം കണ്ടെത്തുക, നിർമാണച്ചെലവുകൾ വഹിക്കുക, ചില ഘട്ടങ്ങളിൽ സുഹൃത്തുക്കളിൽനിന്ന് കടം വാങ്ങുക എന്നിവയെല്ലാം ആ യാത്രയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.

വിദേശത്തിരുന്ന് സ്വന്തം നാട്ടിലെ വീടിന്റെ നിർമാണം നിയന്ത്രിക്കുക എളുപ്പമല്ല. ഓരോ ഘട്ടത്തിലും എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് അറിയണം. പണത്തിന്റെ കണക്കുകൾ, നിർമാണത്തിന്റെ നിലവാരം, സമയക്രമം, അധിക ചെലവുകൾ എന്നിവയെല്ലാം ആശങ്കയുണ്ടാക്കും. നേരിട്ട് സ്ഥലത്തെത്തി കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ വിഷമം വേറെയും.

ഒരു വശത്ത് വീടെന്ന സ്വപ്നം യാഥാർഥ്യമാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം. മറുവശത്ത് പ്രവാസജീവിതത്തിലെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും ചെലവുകളും. എങ്കിലും ഒരുനാൾ കുടുംബത്തോടൊപ്പം ആ വീട്ടിൽ കഴിയാമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് എന്നെ മുന്നോട്ടുനയിച്ചത്.

വിശ്വാസത്തോടെ ഏൽപ്പിച്ച വീടുപണി

വിദേശത്തിരുന്ന് വീടുപണി നടത്തുമ്പോൾ നാട്ടിലെ ബന്ധുക്കളെയോ പരിചയക്കാരെയോ നിർമാണത്തിന്റെ മേൽനോട്ടം ഏൽപ്പിക്കേണ്ടിവരാറുണ്ട്. അവർ കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി നോക്കുമെന്നും പണം ആവശ്യാനുസരണം വിനിയോഗിക്കുമെന്നും വിശ്വസിച്ചാണ് പ്രവാസി തന്റെ അധ്വാനഫലം കൈമാറുന്നത്.

വീടുനിർമാണത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ധാരണയില്ലാത്ത ദമ്പതികൾ, വിശ്വസിച്ച് ഏൽപ്പിച്ചവർ എല്ലാം ഭംഗിയായി ചെയ്യുമെന്ന് കരുതി, ആവശ്യപ്പെടുന്ന പണമെല്ലാം നൽകാറുണ്ട്. എന്നാൽ പണം ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം വൈകിയാൽപോലും തുടർച്ചയായി ഫോൺവിളികൾ വരാം. സ്ക്രീനിൽ ആ പേര് തെളിയുമ്പോൾത്തന്നെ പ്രവാസിയുടെ മനസ്സിൽ ആശങ്ക നിറയുന്നു.

ചിലപ്പോൾ ആ വിശ്വാസത്തിന് വിള്ളൽ വീഴുന്നു. ചെലവുകളുടെ കണക്കുകൾ വ്യക്തമാകാതിരിക്കുക, പറഞ്ഞ സമയത്ത് പണി തീർക്കാതിരിക്കുക, നിർമാണസാധനങ്ങളുടെ ഗുണനിലവാരം കുറയുക, ആവശ്യപ്പെട്ടതിലും കൂടുതൽ പണം ചോദിക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ മനസ്സമാധാനം കെടുത്തുന്നു. ദൂരെയായതിനാൽ കാര്യങ്ങൾ നേരിട്ട് അന്വേഷിക്കാനാവാത്ത സാഹചര്യം ചിലർ മുതലെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇത് എല്ലാ പണിക്കാരെയും കരാറുകാരെയും കുറിച്ചുള്ള കുറ്റാരോപണമല്ല. സത്യസന്ധമായി ജോലി ചെയ്യുന്നവരും ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ പണി പൂർത്തിയാക്കുന്നവരും ധാരാളമുണ്ട്. എന്നാൽ ചിലരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മ കാരണം പ്രവാസിക്ക് പണനഷ്ടത്തോടൊപ്പം മനോവിഷമവും സഹിക്കേണ്ടിവരുന്നു.

ഇത്തരം ദുരനുഭവങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ പണിയുടെ ചെലവ്, സമയപരിധി, ഉപയോഗിക്കുന്ന സാധനങ്ങൾ, പണം നൽകേണ്ട ഘട്ടങ്ങൾ എന്നിവ മുൻകൂട്ടി എഴുതി ഉറപ്പാക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. രസീതുകളും ബില്ലുകളും വാറന്റി രേഖകളും സൂക്ഷിക്കുന്നതും വിശ്വസ്തനായ ഒരാളുടെ സഹായത്തോടെ നിർമാണത്തിന്റെ പുരോഗതി ഇടയ്ക്കിടെ വിലയിരുത്തുന്നതും പ്രധാനമാണ്.

കടബാധ്യതകൾക്കിടയിൽ നീളുന്ന പ്രവാസജീവിതം

വീടുപണി തുടങ്ങുമ്പോൾ കണക്കാക്കിയ ചെലവ് നിർമാണം പുരോഗമിക്കുന്നതോടെ വർധിച്ചേക്കാം. നിർമാണസാധനങ്ങളുടെ വിലയും തൊഴിലാളികളുടെ കൂലിയും അപ്രതീക്ഷിത ചെലവുകളും കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക കണക്കുകളെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു. കൈവശമുള്ള പണം തികയാതെ വരുമ്പോൾ വീണ്ടും കടം വാങ്ങേണ്ടിവരുന്നു. ഒരു ബാധ്യത തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ മറ്റൊന്ന് വന്നുചേരുമ്പോൾ സാമ്പത്തിക സമ്മർദം ഇരട്ടിയാകുന്നു.

കുറച്ചുകാലം വിദേശത്ത് ജോലി ചെയ്ത് കുടുംബത്തിന്റെ ബാധ്യതകൾ തീർത്ത് വേഗം നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് പല പ്രവാസികളും വിമാനം കയറുന്നത്. എന്നാൽ വിദേശത്തെത്തിയശേഷം വീടുപണി പൂർത്തിയാക്കണം, കടം വീട്ടണം, കുട്ടികളുടെ പഠനച്ചെലവ് കണ്ടെത്തണം എന്നിങ്ങനെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി കൂടിവരുന്നു. ഓരോന്നും മടക്കയാത്രയെ പിന്നെയും പിന്നോട്ടു തള്ളുന്നു.

നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിൽനിന്ന് പ്രവാസിയെ തടയുന്നത് പണത്തിന്റെ പ്രശ്നം മാത്രമല്ല. പാസ്പോർട്ട് സംബന്ധമായ കുരുക്കുകളും നിയമപരമായ തടസ്സങ്ങളും എമിഗ്രേഷൻ പ്രശ്നങ്ങളും പലർക്കും നാട്ടിൽ പോകാൻ കഴിയാതിരിക്കാനുള്ള പ്രധാന കാരണങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട് വീടുപണി തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് വരവും ചെലവും യാഥാർഥ്യബോധത്തോടെ കണക്കാക്കണം. അപ്രതീക്ഷിത ചെലവുകൾക്കായി കഴിയുന്നത്ര തുക മാറ്റിവയ്ക്കുന്നതും തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ കഴിയുന്ന പരിധിയിൽ മാത്രം കടമെടുക്കുന്നതും കുടുംബത്തെ വലിയ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികളിൽനിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കും.

ഭാര്യയുടെ കാത്തിരിപ്പും കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും

പ്രവാസിയുടെ വീടെന്ന സ്വപ്നത്തിനു പിന്നിൽ ഭർത്താവിന്റെ അധ്വാനത്തോടൊപ്പം ഭാര്യയുടെയും മക്കളുടെയും ത്യാഗങ്ങളുമുണ്ട്. ഭർത്താവ് വിദേശത്ത് വിയർപ്പൊഴുക്കുമ്പോൾ കുട്ടികളുടെ പഠനവും ദൈനംദിന ആവശ്യങ്ങളും നാട്ടിലെ മറ്റു ചുമതലകളും പലപ്പോഴും ഭാര്യ ഒറ്റയ്ക്ക് ഏറ്റെടുക്കുന്നു. സ്വന്തം ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളും ക്ഷീണവും ഉണ്ടായാലും കുടുംബത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിനടത്തേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുമുണ്ട്.

പണിയുടെ വിവരങ്ങൾക്കായി കാതോർക്കുക, സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾ മാറ്റിവയ്ക്കുക, ഭർത്താവ് മടങ്ങിവരുന്ന ദിവസത്തിനായി പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുക എന്നിവയെല്ലാം അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നു. വിദേശത്ത് അധ്വാനിക്കുന്ന ഭർത്താവിന്റെയും നാട്ടിൽ കുടുംബത്തെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന ഭാര്യയുടെയും ത്യാഗങ്ങൾ ഒരേ സ്വപ്നത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളാണ്.

ഈ അകലം വേദനിപ്പിക്കുന്നത് ഒരാളെ മാത്രമല്ല. സ്വന്തം വിഷമങ്ങൾ അറിയിച്ചാൽ വീട്ടുകാർക്ക് കൂടുതൽ ഭാരമാകുമെന്നു കരുതി പ്രവാസി വേദനകൾ ഉള്ളിലൊതുക്കുന്നു. നാട്ടിലുള്ള ഭാര്യയും മക്കളും തങ്ങളുടെ സങ്കടങ്ങൾ തുറന്നുപറയാതെ കഴിയുന്നു. കുട്ടികൾക്ക് അച്ഛന്റെ സാന്നിധ്യം വേണ്ട നേരത്തും ഭാര്യയ്ക്ക് ഒരു ആശ്വാസവാക്കിനായി ഒരാൾ അരികിൽ വേണ്ട നേരത്തും പ്രവാസിക്ക് ഓടിയെത്താനാവില്ല.

പണം അയച്ച് ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നുണ്ടെങ്കിലും സ്നേഹത്തോടെ അടുത്തിരിക്കാനും മനസ്സുതുറന്ന് സംസാരിക്കാനും കഴിയാത്തതിന്റെ നോവ് ഇരുവശത്തുമുണ്ട്. കുടുംബത്തിനായി അധ്വാനിക്കുമ്പോഴും കുടുംബത്തോടൊപ്പം കഴിയാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണ് പ്രവാസജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വൈരുധ്യങ്ങളിലൊന്ന്.

കാത്തിരുന്ന അമ്മ

എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് കാലിലുണ്ടായ അസുഖത്തെത്തുടർന്ന് കിടപ്പിലാകേണ്ടിവന്നു. പ്രായവും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളും കൂടിയപ്പോൾ അമ്മയുടെ കാത്തിരിപ്പ് കൂടുതൽ വേദനാജനകമായി. മകൻ അടുത്തുണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹം അമ്മയുടെ വാക്കുകളിൽ പലപ്പോഴും നിറഞ്ഞുനിന്നു.

ഒരു ദിവസം ഫോണിൽ അമ്മ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്നു:

“എല്ലാവരും എന്നെ കാണാൻ വരുന്നുണ്ട്. നീയും നിന്റെ ഇളയ അമ്മാവനും മാത്രം വരുന്നില്ല. മോനേ, നീ എന്നെ കാണാൻ എന്ന് വരും?”

അത് ഒരു സാധാരണ ചോദ്യമായിരുന്നില്ല. മകനെ കാണാനുള്ള അമ്മയുടെ ആഗ്രഹവും ദൂരെയായിപ്പോയ മകനോടുള്ള പരിഭവവും ഇനിയും എത്രനാൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരുമെന്ന വേദനയും ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അമ്മയെ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം. അവിടെ അമ്മയ്ക്ക് സമാധാനത്തോടെ കഴിയാനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കണം. അതായിരുന്നു എന്റെ വലിയ ആഗ്രഹം. ആ സ്വപ്നം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടാണ് വീടിന്റെ നിർമാണവുമായി മുന്നോട്ടുപോയത്.

എന്നാൽ വീടിന്റെ ചുമരുകൾ ഉയർന്നുതീരുംമുമ്പേ, 2025 മാർച്ച് 4-ന് അമ്മ ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോയി. അമ്മയോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കണമെന്ന് കരുതിയിരുന്ന പല നിമിഷങ്ങളും ഓർമകളായി മാറി.

അമ്മ ഒന്നുരണ്ടു കൊച്ചുകൊച്ചു ആഗ്രഹങ്ങളും നൊമ്പരങ്ങളും ഉള്ളിലൊതുക്കി, ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാതെ, ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടാതെ യാത്രയായി.

അമ്മയുടെ മരണവാർത്ത കേട്ടയുടനെ ഞാൻ ജോലി നിർത്തി റൂമിലെത്തി. ഫോണെടുത്ത് എനിക്കറിയാവുന്ന എല്ലാവരെയും വിളിച്ച് വിവരം അറിയിച്ചു. എന്റെ അഭാവത്തിൽ അവർ അമ്മയെ നല്ല രീതിയിൽ യാത്രയയച്ചു.

കർത്താവിന്റെ മണവാട്ടിയായി അവിടുത്തെ ഭവനത്തിൽ ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി പോയ അമ്മയുടെ അവസാന നാളുകളിലും ശവസംസ്കാര ശുശ്രൂഷയിലും പങ്കെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത മകനായി, ഉള്ളിലെ നൊമ്പരങ്ങൾ കടിച്ചമർത്തി, അമ്മയുടെ ഓർമകളുമായി ഞാൻ പ്രവാസജീവിതത്തിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോകുന്നു.

ഇത് എന്റെ മാത്രം കഥയല്ല. ഒരു പ്രവാസിയുടെ കഥയാണ്.

“മോനേ, നീ എന്നെ കാണാൻ എന്ന് വരും?” എന്ന ആ ചോദ്യം ഇന്നും എന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങുന്നു. ദൂരെയിരുന്ന് നേടിയെടുക്കുന്ന ഓരോ നേട്ടത്തിന്റെയും പിന്നിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്ന നിമിഷങ്ങളുണ്ടെന്ന സത്യം ആ ഓർമ എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

ദിയയുടെ മനസ്സിൽ പൂർത്തിയായ വീട്

വീടിന്റെ നിർമാണം നടക്കുമ്പോൾ ദിയയ്ക്ക് അതൊരു പ്രത്യേക ലോകമായിരുന്നു. സ്കൂൾ വിട്ടുവന്നാൽ അവൾ നിർമാണസ്ഥലത്തേക്ക് ഓടും. പണിതുയരുന്ന ചുമരുകളിൽ വെള്ളം തളിക്കും. ആ വീട് തന്റേതുകൂടിയാണെന്ന സന്തോഷം അവളുടെ ചെറിയ പ്രവൃത്തികളിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

ദിയയുടെ മനസ്സിൽ ആ വീടിന് വ്യക്തമായൊരു രൂപമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് വീടിന്റെ രൂപരേഖ കടലാസിൽ വരച്ചു. എവിടെ ചെടികൾ വയ്ക്കണം, മീനുകൾക്കായി അക്വേറിയം എവിടെ വേണം, പക്ഷികൾക്ക് എവിടെ സൗകര്യമൊരുക്കണം, പൂച്ചയ്ക്കും നായയ്ക്കും എവിടെ ഇടം നൽകണം എന്നെല്ലാം അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി.

ആ രൂപരേഖയുടെ ചിത്രമെടുത്ത് അവൾ എനിക്ക് അയച്ചുതന്നു. കടലിനപ്പുറത്ത് കഴിയുന്ന അച്ഛന് മകളുടെ മനസ്സിലെ വീട് അങ്ങനെ കാണാനായി.

മുതിർന്നവർ വീടിന്റെ അളവുകളും ചെലവുകളും സൗകര്യങ്ങളും കണക്കുകൂട്ടുമ്പോൾ, ദിയ അതിനുള്ളിൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെയും ചുറ്റുമുള്ള ജീവജാലങ്ങളുടെയും സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ചാണ് ചിന്തിച്ചത്. അവൾക്ക് ആ വീട് ചുമരുകളും മുറികളും മാത്രമായിരുന്നില്ല. ചെടികൾ വളരുകയും പക്ഷികൾ വിരുന്നെത്തുകയും മൃഗങ്ങൾക്കും ഇടം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്നേഹവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ ഒരു ലോകമായിരുന്നു.

മകളുടെ ആ രൂപരേഖ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലും പല ചിത്രങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു. ഞാൻ നാട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവളോടൊപ്പം ആ വീട് ചുറ്റിനടന്ന് കാണാമായിരുന്നു. അവളുടെ ഓരോ ആശയവും കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവൾ സ്വപ്നം കണ്ട ഇടങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിൽ പങ്കുചേരാമായിരുന്നു.

എന്നാൽ പ്രവാസജീവിതത്തിന്റെ അകലം ഇത്തരം ചെറിയ സന്തോഷങ്ങൾപോലും നമ്മിൽനിന്ന് അകറ്റിക്കളയുന്നു. മകളുടെ സ്വപ്നത്തിന്റെ ചിത്രം എന്റെ കൈകളിലെത്തിയെങ്കിലും, അതിനെക്കുറിച്ച് അവളോടൊപ്പം നേരിട്ടിരുന്ന് സംസാരിക്കാനുള്ള അവസരം എനിക്ക് ലഭിച്ചില്ല.

 ദിയ മോളും അമ്മൂമ്മയും: സ്നേഹത്തിന്റെ മായാത്ത ചിത്രങ്ങൾ

ദിയയ്ക്കും അമ്മൂമ്മയ്ക്കും ഒരുമിച്ച് ചെലവഴിക്കാനായത് കുറച്ചു നല്ല ദിവസങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു. എങ്കിലും ആ ചെറിയ കാലയളവിൽത്തന്നെ അവർ തമ്മിൽ ആഴമുള്ളൊരു സ്നേഹബന്ധം വളർന്നു.

ദിയ അമ്മൂമ്മയ്ക്ക് പൗഡർ ഇട്ടുകൊടുക്കും. പൊട്ട് തൊട്ടുകൊടുക്കും. മുടി ചീകിയൊരുക്കും. ഒരു കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ കരുതലും അമ്മൂമ്മയോടുള്ള അടുപ്പവും ആ ചെറിയ പ്രവൃത്തികളിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

പുതിയ വീട്ടിൽ അമ്മൂമ്മയ്ക്കായി പ്രത്യേകം ഒരു മുറി വേണമെന്നത് ദിയയുടെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അമ്മൂമ്മയെ വീൽചെയറിൽ ഇരുത്തി വീടിനുള്ളിലും പുറത്തും കൊണ്ടുപോകണം, ഒരുമിച്ച് കളിക്കണം, ചിരിക്കണം, സമയം ചെലവഴിക്കണം എന്നിങ്ങനെ പല സ്വപ്നങ്ങളും അവൾ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു.

ആഗ്രഹങ്ങൾ ചെറുതായിരുന്നെങ്കിലും അവയ്ക്കുള്ളിലെ സ്നേഹം വലുതായിരുന്നു. കുടുംബത്തിലെ സ്നേഹം വലിയ വാക്കുകളിലൂടെ മാത്രമല്ല, ഇത്തരം ചെറിയ പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും പ്രകടമാകുന്നു. അമ്മൂമ്മയ്ക്കായി ദിയ മനസ്സിൽ ഒരുക്കിയ ഇടം ആ വീടിന്റെ ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒരിക്കലും യാഥാർഥ്യമായില്ലെങ്കിലും, ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓർമകൾ ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നു.

പ്രവാസത്തിന്റെ വില: നഷ്ടപ്പെടുന്ന നിമിഷങ്ങൾ

പ്രവാസം പലർക്കും കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള വഴിയാണ്. നാട്ടിലുള്ളവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാനും കുട്ടികളുടെ ഭാവിക്കായി പണം കണ്ടെത്താനും സ്വന്തമായൊരു വീട് പണിയാനുമായി പ്രവാസികൾ വർഷങ്ങളോളം അധ്വാനിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ അധ്വാനത്തിനിടയിൽ സ്വന്തം ആരോഗ്യവും കുടുംബത്തോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കേണ്ടിയിരുന്ന സമയവും പലപ്പോഴും പിന്നിലായിപ്പോകുന്നു.

വിദേശത്ത് ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ ശരീരത്തിന്റെ ക്ഷീണവും മാനസിക സമ്മർദവും ഉണ്ടായാലും പലരും അത്ര ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല. കുടുംബത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റണമെന്ന ചിന്തയിൽ സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾ മാറ്റിവയ്ക്കുന്നു. ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും ജോലി തുടരേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുമുണ്ട്.

ചിലർ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ ചികിത്സ തേടേണ്ടിവരുന്നു. വർഷങ്ങളോളം സമ്പാദിച്ച പണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ചികിത്സയ്ക്കായി ചെലവഴിക്കേണ്ടിവരുന്നവരുമുണ്ട്. ഇത് എല്ലാ പ്രവാസികളുടെയും അനുഭവമല്ലെങ്കിലും ചിലരുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന യാഥാർഥ്യമാണ്.

സമ്പാദ്യംകൊണ്ട് ഒരു വീട് പണിയാൻ കഴിയും. എന്നാൽ നഷ്ടപ്പെട്ട സമയം തിരികെ വാങ്ങാനാവില്ല. മക്കളുടെ വളർച്ചയും കുടുംബത്തിലെ പ്രധാന നിമിഷങ്ങളും ദൂരെയിരുന്ന് അറിയുമ്പോൾ, അവയിൽ നേരിട്ട് പങ്കുചേരാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ വേദനയുമുണ്ടാകും.

എന്റെ വീടിന്റെ കഥയിലും ഈ യാഥാർഥ്യമുണ്ട്. കുടുംബത്തിനായി എന്തെങ്കിലും നേടണമെന്ന ആഗ്രഹം എന്നെ മുന്നോട്ടുനയിച്ചു. എന്നാൽ ആ സ്വപ്നം യാഥാർഥ്യമാക്കുന്നതിനിടയിൽ കുടുംബത്തോടൊപ്പം കഴിയേണ്ടിയിരുന്ന ചില നിമിഷങ്ങൾ എനിക്ക് നഷ്ടമായി.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രവാസജീവിതത്തിന്റെ വിജയത്തെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെയോ വീടിന്റെ വലുപ്പത്തിന്റെയോ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം അളക്കാനാവില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം കഴിയുന്ന സമയം, ആരോഗ്യത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രദ്ധ, ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള അവസരം എന്നിവയ്ക്കും അത്രതന്നെ വിലയുണ്ട്.

പൂർത്തിയാകാത്തത് ഒരു വീട് മാത്രമല്ല

വീടിന്റെ പാലുകാച്ചൽ ചടങ്ങ് നടന്നത് 2025 നവംബർ 16-നാണ്. വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച സ്വപ്നത്തിന് അന്ന് ഒരു പൂർത്തീകരണം ലഭിച്ചു. വീട് പണിതുയർന്നു. മുറികളും ചുമരുകളും ഒരുങ്ങി. എന്നാൽ ആ വീടിനൊപ്പം മനസ്സിൽ കണ്ടിരുന്ന ജീവിതം അതേപോലെ യാഥാർഥ്യമായില്ല.

പാലുകാച്ചലിന് എട്ടുമാസത്തിലേറെ മുമ്പ് അമ്മ യാത്രയായതിനാൽ, അമ്മയെ ആ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണമെന്ന ആഗ്രഹം ഒരിക്കലും സഫലമായില്ല. ദിയയോടൊപ്പം അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ പങ്കിടാനും കുടുംബത്തോടൊപ്പം കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കാനും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, പ്രവാസജീവിതത്തിന്റെ അകലം പല നിമിഷങ്ങളും എന്നിൽനിന്ന് അകറ്റി.

ദിയ വരച്ച വീടിന്റെ രൂപരേഖ ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. അതിൽ അവൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയ ഓരോ ഇടത്തിനും പിന്നിൽ ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. ചെടികൾക്കും പക്ഷികൾക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും ഇടം കണ്ടെത്തിയ അവളുടെ ഭാവന, ഒരു വീടിന്റെ യഥാർഥ അർഥം എന്നെ വീണ്ടും ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരു വീടിന്റെ പൂർത്തീകരണം അതിന്റെ നിർമാണം അവസാനിക്കുന്നതോടെ മാത്രം സംഭവിക്കുന്നതല്ല. അവിടെ ജീവിക്കേണ്ട മനുഷ്യരുടെ സാന്നിധ്യവും സ്നേഹവും സന്തോഷവും കൂടി അതിന് ആവശ്യമാണ്. വീടിനായി ചെലവഴിച്ച പണത്തിനും അധ്വാനത്തിനും കണക്കുണ്ടാകാം. എന്നാൽ പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ നിമിഷങ്ങൾക്ക് പകരം വയ്ക്കാൻ മറ്റൊന്നിനുമാവില്ല.

ചുമരുകളും മേൽക്കൂരയുംകൊണ്ടു മാത്രം ഒരു വീട് പൂർണമാകുന്നില്ല. അതിനുള്ളിൽ സ്നേഹവും സാന്നിധ്യവും ഒരുമിച്ചുള്ള നിമിഷങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് അതൊരു വീടായി മാറുന്നത്.

ദിയ വരച്ച വീടും കുടുംബത്തോടൊപ്പമുള്ള എന്റെ ജീവിതവും സഫലമാകുമ്പോൾ മാത്രമേ ആ വീട് എന്റെ മനസ്സിൽ പൂർത്തിയാകൂ.

അതുകൊണ്ടാണ് പുറമേ പൂർത്തിയായിട്ടും ആ വീട് ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ പണിതീരാതെ നിൽക്കുന്നത്.

അതുതന്നെയാണ് പണിതീരാത്ത വീട്.

ധൻബാദ്: ആൺകുഞ്ഞിനായുള്ള ആഗ്രഹത്തെത്തുടർന്ന് ഗർഭസ്ഥശിശുവിന്റെ ലിംഗനിർണയം നടത്തിയശേഷം നിർബന്ധിതമായി ഗർഭച്ഛിദ്രത്തിന് വിധേയയാക്കിയ യുവതി മരിച്ചു. ജാർഖണ്ഡിലെ ധൻബാദിൽ 24കാരിയായ കിരൺ കുമാരിയാണ് മരിച്ചത്. ഭർത്താവ് സോനു കെവാട്ടും ഭർതൃവീട്ടുകാരും ആൺകുഞ്ഞിനായി സമ്മർദം ചെലുത്തിയെന്നാണ് യുവതിയുടെ പിതാവ് നൽകിയ പരാതിയിലെ ആരോപണം. ഗർഭസ്ഥശിശു പെൺകുട്ടിയാണെന്ന് പരിശോധനയിലൂടെ കണ്ടെത്തിയതോടെയാണ് ഗർഭച്ഛിദ്രത്തിന് നിർബന്ധിച്ചതെന്നാണ് പരാതി.

ധൻബാദിലെ ശ്യാംദിഹിലുള്ള സെൻട്രൽ ഡയഗ്നോസ്റ്റിക് സെന്ററിലാണ് നിയമവിരുദ്ധമായി ലിംഗനിർണയം നടത്തിയതെന്നാണ് ആരോപണം. തുടർന്ന് യോഗ്യതയുള്ള ഡോക്ടറുടെ സാന്നിധ്യമില്ലാതെ ഗർഭച്ഛിദ്രം നടത്തിയതായും പരാതിയിലുണ്ട്. നടപടിക്കിടെ അമിത രക്തസ്രാവമുണ്ടായതോടെ കിരണിന്റെ ആരോഗ്യനില വഷളായി. തുടർന്ന് ശ്യാംദിഹിലെ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചെങ്കിലും മരണം സംഭവിച്ചതായി ഡോക്ടർമാർ സ്ഥിരീകരിച്ചു. കിരണിന് നേരത്തെ ഒരു പെൺകുഞ്ഞുണ്ടായിരുന്നതായും റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്.

സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഭർത്താവ് സോനു കെവാട്ട്, ഡയഗ്നോസ്റ്റിക് സെന്റർ ഉടമ സച്ചിൻ കെവാട്ട്, ജീവനക്കാരൻ വിജയ് ഗോസ്വാമി, നേഴ്‌സ് സുലോചനാ ദേവി എന്നിവരെ പൊലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. നാലുപേരെയും ജുഡീഷ്യൽ കസ്റ്റഡിയിൽ വിട്ടു. സംഭവത്തിൽ സെന്റർ സീൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഭർതൃവീട്ടിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർക്കെതിരായ പരാതിയിലും അന്വേഷണം തുടരുകയാണ്. ഭ്രൂണത്തിന്റെ ലിംഗനിർണയവും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഗർഭച്ഛിദ്രവും രാജ്യത്ത് നിയമവിരുദ്ധമാണ്.

ലണ്ടൻ: വീണ്ടും വിവാഹിതയാകാനൊരുങ്ങുകയാണെന്ന സന്തോഷവാർത്ത പങ്കുവച്ച് മലയാളികളുടെ പ്രിയ ഗായിക റിമി ടോമി. 2026ൽ തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അനുയോജ്യനായൊരു പങ്കാളി കടന്നുവന്നെന്നും അധികം വൈകാതെ വിവാഹമുണ്ടാകുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷയെന്നും റിമി സ്വന്തം യൂട്യൂബ് ചാനലിലൂടെ അറിയിച്ചു. കുടുംബം എപ്പോഴും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ ഒരു പങ്കാളിയുടെ അഭാവം അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നും പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തിലാണ് താനെന്നും താരം വ്യക്തമാക്കി.

പുതിയ പങ്കാളിയെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെടുത്താൻ റിമി തയ്യാറായിട്ടില്ല. എന്നാൽ അദ്ദേഹം നടനോ ഗായകനോ പ്രശസ്തനായ വ്യക്തിയോ കോടീശ്വരനോ അല്ലെന്ന് താരം സൂചന നൽകി. പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാനും ഒരേ തരംഗദൈർഘ്യത്തിൽ ചിന്തിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരാളായിരിക്കണം ജീവിതപങ്കാളിയെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹം. പണമോ പ്രശസ്തിയോ അല്ല, തന്നെ കരുതുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ജീവിതത്തിൽ സമാധാനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളെയാണ് താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്നും റിമി പറഞ്ഞു.

കുറച്ചുനാളത്തെ പരിചയത്തിലൂടെ ഇരുവരും പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയെന്നും ഒരുമിച്ച് നല്ലൊരു ജീവിതം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയുമെന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ് വിവാഹതീരുമാനമെടുത്തതെന്നും താരം വ്യക്തമാക്കി. എല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ കൈകളിലാണെന്നും വിവാഹം ഉടൻ ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷയെന്നും റിമി കൂട്ടിച്ചേർത്തു. പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെയും ശുഭാപ്തിവിശ്വാസത്തോടെയുമാണ് കടക്കുന്നതെന്നും ആരാധകരുടെ പ്രാർത്ഥനയും പിന്തുണയും വേണമെന്നും താരം അഭ്യർഥിച്ചു.

എം.ജി.ബിജുകുമാർ

മഴ ശക്തി പ്രാപിക്കുമ്പോഴും ചുവന്ന സിഗ്നൽ ലൈറ്റിൻ്റെ ചുവട്ടിലെഴുതി കാണിക്കുന്ന അക്കങ്ങൾ കുറഞ്ഞു വരുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് നനഞ്ഞാെട്ടിയ വേഷത്തോടെ നഗരത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന സ്കൂളിലെ അധ്യാപകനായ അജയഘോഷ് ബൈക്കിലിരിക്കുകയായിരുന്നു. പച്ച ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ ബൈക്ക് മുൻപോട്ടു നീങ്ങി. കുറെ മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ മഴ കനത്തു. റോഡ് സൈഡിലെ തട്ടുകടയുടെ മുൻപിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി. പൊരിച്ച കോഴിയുടെ മണം തന്റെ മൂക്കിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറിയെങ്കിലും അത് അയാളെ മോഹിപ്പിച്ചില്ല. കടയുടെ അരികിലായി ടാർപ്പാളിൻ കെട്ടിയ ഭാഗത്ത് ബൈക്ക് വെച്ച് ബാഗിൽ നിന്നും ടവ്വൽ എടുത്ത് തല തുവർത്തി.
കുറെ സമയം കടന്നുപോയി. ഇത്രയും നനഞ്ഞിട്ടും അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ചൂടു തന്നെയായിരുന്നു. സ്കൂളിൽ വച്ച് നടന്ന ആ സംഭവം അയാളെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു. ഇരുട്ടു വീഴാൻ തുടങ്ങിയതിനാൽ അയാൾ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു.  പെട്ടെന്ന് മേഘങ്ങൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചതുപോലെ മഴ ശക്തമായി പെയ്തിറങ്ങി.

വീട്ടിലെത്തി ബാത്റൂമിൽ കയറി നനഞ്ഞ വസ്ത്രം മാറ്റി കുളിച്ച് ഇറങ്ങി.
നിർത്താതെ പെയ്യുന്ന മഴയും ഇടവിട്ടുള്ള മിന്നലും ഇടിമുഴക്കവും ഒന്നും അജയഘോഷ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്ന് ലാസ്റ്റ് പീരീഡിൽ ക്ലാസിൽ വച്ച് നടന്ന സംഭവത്തിന്റെ ഷോക്കിൽ നിന്നും അയാൾ മുക്തനായിട്ടില്ല എന്ന് അയാളുടെ മുഖത്തുനിന്നും ശരീരഭാഷയിൽ നിന്നും തിരിച്ചറിയാമായിരുന്നു. വിദ്യാർത്ഥികളെ ഭയന്ന് അധ്യാപനം നടത്തേണ്ടിവരുന്ന ഗതികേടിലേക്ക് എത്തിയ കാലത്തിന്റെ പോക്കിനെപ്പറ്റി മനസ്സിൽ പരിതപിക്കുമ്പോഴും ആ സംഭവം അയാളുടെ മനസ്സിലേക്ക് തികട്ടി തികട്ടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞ് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഋഷികേഷ് തന്റെ അടുത്തുവന്ന് ചില കാര്യങ്ങൾ രഹസ്യമായി അറിയിച്ചത്. ഒൻപതാം ക്ളാസ്സ് ബി ഡിവിഷനിലെ നസ്രിൻ മുതിർന്ന ആൺകുട്ടികൾക്ക് ചെറിയ പൊതികൾ കൈമാറുന്നുണ്ടെന്നും പുറത്തുനിന്നെത്തുന്ന പരിചയമില്ലാത്തവരുമായി അവൾക്ക് ബന്ധമുണ്ടെന്നും ഋഷികേഷ് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ഇതിൽ എന്തോ പന്തികേടുണ്ടെന്ന് അജയഘോഷിന് ഉറപ്പായി.

ഉച്ചയ്ക്കുശേഷം ക്ലാസ് തുടങ്ങി ഇന്റർവെല്ലിന് കുട്ടികൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് അജയഘോഷ് നസ്രിന്റെ ക്ലാസിലേക്ക് ചെന്നത്. ക്ലാസ്സിൽ അവൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവൾ ഏറ്റവും പിറകിലുള്ള ബെഞ്ചിലിരുന്ന് ഡെസ്ക്കിലേക്ക് കൈ കുത്തിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അയാൾ അവൾക്ക് അരികിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ അടുത്തെത്തിയ അയാൾ ഡെസ്കിലിരുന്ന ബാഗിൻ്റെ സിബ്ബ് തുറന്നു. അവൾ രൂക്ഷമായ നോട്ടത്തോടെ അയാളുടെ പ്രവർത്തി ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. തുറന്ന ബാഗിൽ നിരവധി അഞ്ഞൂറിന്‍റെ നോട്ടുകളും കൂടാതെ ചെറിയ നാലഞ്ച് പൊതികൾ അടങ്ങിയ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവറും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ ഒരു ചെറിയ പൊതിയെടുത്ത് തുറന്നു നോക്കി. വെളുത്തു നിറത്തിലുള്ള പൊടി പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അജയഘോഷിൻ്റെ ഉള്ളൊന്ന് കാളി. അയാൾ ആ പൊതികൾ എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ആ കയ്യിൽ കടന്നുപിടിച്ചു. എന്നിട്ട് ദൃഢമായ ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“സാർ അത് ആ ബാഗിൽ തന്നെ വെക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അല്ലെങ്കിൽ സാർ എന്നെ പലതവണ കയറി പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഞാൻ എല്ലാവരോടും പറയും”.
അതൊരു ആഞ്ജ പോലെയാണ് അയാൾക്ക് തോന്നിയത്. അയാൾ കൈ പിൻവലിച്ചു കൊണ്ട് ഗദ്ഗദത്തോടെ അവളെ നോക്കി സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു
” നസ്രിൻ… കുട്ടീ… നീ…!”
അയാൾക്ക് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

” ഇക്കാര്യത്തിൽ സാർ ഇടപെടാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. എനിക്ക് എന്റെ വഴി,സാറിന് സാറിന്റെ വഴി ”
അല്പം ഭീഷണിയുടെ സ്വരത്തിലാണ് അവൾ സംസാരിച്ചത്.
ഇവൾ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ സത്യമല്ലെങ്കിലും തനിക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന നാണക്കേടിനെക്കുറിച്ച് അയാളോർത്തു.
അത് അയാളുടെ സപ്ത നാഡികളെയും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അയാൾ ബാഗിന്റെ സിബ്ബ് വലിച്ചിട്ട് മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഇൻ്റർവെൽ കഴിഞ്ഞ് കുട്ടികൾ ക്ലാസിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

വൈകുന്നേരത്തെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ സ്റ്റാഫ് റൂമിലെ കസേരയിലിരിക്കുമ്പോൾ അജയഘോഷിൻ്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂൾ ബാഗിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്ത ആ ചെറിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിലെ വെളുത്ത പൊടിയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് ഭയം തോന്നി.
ആ ക്ലാസിലെ ഏറ്റവും മിടുക്കിയായിരുന്ന, എപ്പോഴും ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ മാത്രം കാണാറുള്ള കുട്ടി. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അവൾ പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കാതെ, ആകെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി ഇരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

ഋഷികേശ് നൽകിയ വിവരമനുസരിച്ചാണ് അവളുടെ ബാഗ് പരിശോധിച്ചത്. പക്ഷേ, ഇങ്ങനെയൊന്നുണ്ടാകുമെന്ന് താൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. പുറത്ത് ആകാശം മേഘാവൃതമായപ്പോഴേക്കും
മാഷിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് വീശിയടിക്കാൻ തുടങ്ങി. മനസ്സ് രണ്ട് ചിന്തകളായി പിളർന്നു.
“ഇത് ഉടൻ തന്നെ ഹെഡ്മാസ്റ്ററെ അറിയിക്കണം, പോലീസിൽ ഏൽപ്പിക്കണം. വിദ്യാലയങ്ങളെ വിഴുങ്ങുന്ന ഈ ലഹരി മാഫിയയുടെ കണ്ണി ഇവിടെത്തന്നെ മുറിക്കണം. ഒരു അധ്യാപകൻ്റെ കടമ അതാണ്.” അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഉള്ളിലെ നിയമബോധം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
എന്നാൽ അതുമൂലം നസ്രിൻ പീഡനാരോപണമുന്നയിച്ചാൽ തനിക്കുണ്ടാകാവുന്ന മാനഹാനിയോർത്ത് അയാൾ വിഷണ്ണനായി.

അവസാന പിരീഡിൽ അജയഘോഷ് ക്ലാസിലേക്ക് പോകാതെ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ആവേശം കാണിച്ച് നേരിട്ട് പോകാതെ രശ്മി ടീച്ചറിനെയോ ശ്രീലത ടീച്ചറിനെയോ നസ്രിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വിട്ടാൽ മതിയായിരുന്നു എന്നയാൾ ചിന്തിച്ചു.
ലഹരിപദാർത്ഥങ്ങളുടെ പൊതി താൻ എടുത്ത റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചാൽ അവൾ പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ എന്തായാലും കേസ് ആകും.വെറും കേസ് അല്ല പോക്സോ കേസ്. അറുപതോ തൊണ്ണൂറോ ദിവസം അഴിക്കുള്ളിൽ കിടന്നതിനുശേഷം വന്ന് സത്യം തെളിയിക്കുമ്പോഴേക്കും തന്റെ കുടുംബജീവിതം തന്നെ ഇല്ലാതാകും എന്ന് ഓർത്ത് അയാളുടെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ടു കയറി.

കേസ്സുണ്ടാക്കുന്ന നാണക്കേടിൽ തൻ്റെ ഭാര്യയും മക്കളും തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചേക്കാം.
ഏവരുടെയും മുന്നിൽ പതിനഞ്ചിലേറെ വർഷത്തോളമായി ഹൈസ്കൂളിൽ അധ്യാപനം നടത്തുന്ന തൻ്റെ വിലയും നിലയും തകർന്ന് കുടുംബക്കാരും നാട്ടുകാരും മുഴുവൻ സത്യമറിയാതെ തന്നെ വെറുത്തേക്കാം.
അയാളുടെ ചിന്തകൾ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

നൂൽ പൊട്ടിയ പട്ടം കണക്കെ കാലങ്ങൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് അയാളുടെ മനസ്സ് പറന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സ്കൂൾ പഠനകാലത്ത് നാട്ടിൻപുറത്തെ വഴികളിലൂടെയെല്ലാം കൂട്ടുകാരുമായി ചുറ്റിയടിക്കുന്നത് പ്രധാന വിനോദമായിരുന്നു’. ഗ്രാമത്തിലെ മിഠായിക്കടയുടെ മുന്നിലെ ബെഞ്ചിലും തോടിന്റെ വരമ്പത്തും വൈകുന്നേരം ഒഴിഞ്ഞ പാടത്ത് ക്രിക്കറ്റ് കളിയും തുടർന്ന് പുഴയിലുള്ള കുളിയുമൊക്കെയായിരുന്നു ത്രിൽ. എന്നാൽ ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികൾ വഴി മാറി സഞ്ചരിക്കുന്നതെങ്ങോട്ടാണ്.. ?

” നിങ്ങളെന്താ മനുഷ്യാ ഇത്ര അഗാധമായി ചിന്തിക്കാൻ.?’ വന്നപ്പോൾ മുതൽ തുടങ്ങിയതാണല്ലോ….?”
ചൂടു കാപ്പിയുമായി എത്തിയ ഭാര്യ അനാമികയുടെ ചോദ്യം അയാളെ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർത്തി. അയാളുടെ ഹൃദയത്തിൻ്റെ ഭാരം മുഖത്തറിയാമായിരുന്നു.
“എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോ, എന്തായാലും പറയ് മനുഷ്യാ… ”
ഭാര്യ വീണ്ടും കാര്യമറിയാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ഏയ് ഒന്നുമില്ല…”
അയാൾ അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി കാപ്പി വാങ്ങി ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചു.

ചിന്താഭാരത്താൽ
ശനിയാഴ്ചയും ഞായറാഴ്ചയും അജയഘോഷ് പുറത്തെങ്ങും പോയില്ല.ഈ വിവരം പുറത്തുപറഞ്ഞാൽ കുട്ടിയുടെ ഭാവി തകരുമോ, അവൾ വല്ല കടുംകൈയ്യും ചെയ്യുമോ എന്ന ഭയം അയാളുടെ ഉള്ളിൽ നിഴലിച്ചു. അതേസമയം, പറയാതിരുന്നാൽ ക്രമേണ ആ കുടുംബത്തിലെ ഏക മകളായ ഈ പെൺകുട്ടിയുടെ ഭാവി നശിക്കുമെന്നും അതവളെ കൂടുതൽ അപകടത്തിലാക്കുമെന്നുമുള്ള ആശങ്കയിൽ അയാൾ ധർമ്മസങ്കടത്തിലായി.

ഞായറാഴ്ച സന്ധ്യയ്ക്ക് സിറ്റൗട്ടിലിരിക്കുന്ന അജയഘോഷിൻ്റെ അടുത്തേക്കെത്തിയ അനാമിക വൈകുന്നേരം കൊടുത്ത ചായ കുടിക്കാതെ റ്റീപ്പോയിലിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ചൊടിച്ചു.
“എന്തോന്നാ മനുഷ്യാ ഇത്രയ്ക്ക് ആലോചിച്ച് കൂട്ടുന്നത്…? എന്താണെന്ന് ഒന്ന് പറയ്..!”
“ഏയ് ഒന്നുമില്ല..!” അയാൾ വീണ്ടും ഒഴിഞ്ഞുമാറി.
സിറ്റൗട്ടിൽ ഒരു മൂലയിൽ കിടന്ന ചെറിയ മേശയിൽ രാവിലെ ഫ്ലാസ്കിൽ വെച്ച കട്ടൻ കാപ്പി അതുപോലെ അവിടിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അത് ഒരു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർന്ന് അതുമായി കസേര വലിച്ച് അവിടെ ഇരുന്നു.

“ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ദിവസം മകളുടെ കാര്യം നോക്കാൻ മനോജ് മാഷിൻ്റെ അടുത്ത് പോയിരുന്നു. മാഷിനോട് നിങ്ങളുടെ കാര്യം കൂടി കവടി വെച്ചു നോക്കാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് കാളസർപ്പ യോഗം ഉണ്ടെന്നും മനസിക സമ്മർദ്ദവും മാനസികമായ അസ്വസ്ഥതയും പലവിധ തടസ്സങ്ങളുമുണ്ടാകുമെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നു.”
ഇത് കേട്ട അജയഘോഷ് തലയുയർത്തി ഭാര്യയെത്തന്നെ നോക്കി.

“ശനി സൂര്യൻ എന്നീ ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്വക്ഷേത്ര രാശികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രാഹുവിന് പത്താം ഭാവസ്ഥിതിയോ ദൃഷ്ടിയോ വരുന്നത് അപകീർത്തിക്കും തൊഴിൽ നാശത്തിനും കാരണമാകുമെന്ന് മാഷ് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞായിരുന്നു.”
ഇത് കേട്ട് അയാൾ ഒന്നുകൂടി ഞെട്ടിയെങ്കിലും മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം വീട്ടിൽ നിന്നും മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി റോഡിലേക്ക് നടക്കാൻ ഭാവിച്ചു.

“നിങ്ങളുടെ മൂഡ് ഓഫ് മാറ്റാൻ ഞാൻ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കട്ടേ ഹിസ്റ്ററി മാഷേ…?
ഭാര്യ അനാമികയുടെ ഈ ചോദ്യം കേട്ട് അജയഘോഷ് മുഖമുയർത്തി എന്താണെന്ന ഭാവത്തിൽ അവളെ നോക്കി.
“ഈ മാഡം ബിക്കാജിഗാമ വാസ്കോഡഗാമയുടെ ആരായിട്ടു വരും? ” താൻ്റെ മ്ളാനത മാറ്റാൻ പലപ്പോഴും ഇങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതും അതിൽ പിടിച്ച് സംസാരം രസകരമാക്കി മൂഡ് ഔട്ട് ചേഞ്ച് ചെയ്യുന്നതും ഇവളുടെ പതിവാണ് എന്നയാൾ ഓർത്തു.
പക്ഷേ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ അയാൾ റോഡിലേക്ക് നടന്നു.

“സന്ധ്യ മയങ്ങിയ നേരത്തിനി എങ്ങോട്ടാ? അർദ്ധരാത്രിയാകാൻ കാത്തിരിക്കാതെ നേരത്തിന് തിരിച്ചെത്തിയെക്കണേ…!”
ഭാര്യയുടെ നിർദ്ദേശത്തിന് മറുപടി നൽകാതെ അയാൾ നടന്നു മറഞ്ഞു.

ഇരുട്ടിന്റെ കാഠിന്യം കൂടുമ്പോഴും പുഴക്കരയിലെ പടിക്കെട്ടിൽ ഏകാന്തനായി കാടുകയറിയ ചിന്തയുമായി അജയഘോഷ് ജലത്തിലേക്ക് മിഴിനട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു . അടുത്ത ദിവസവും നസ്റിൻ ലഹരിമരുന്ന് വിതരണം നടത്തുമെന്നും താനത് നിർത്താൻ നോക്കിയാൽ, അവൾ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതുപോലെതന്നെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ സമൂഹത്തിലെ തന്റെ നിലയും വിലയും ഇതോടെ തീരുമെന്നും സത്യം നഗ്നപാദനായി പതിയെ നടന്നെത്തുമ്പോഴേക്കും കള്ളം ചെരുപ്പിട്ട് നൂറിരട്ടി വേഗതയിൽ അതിലേറെ ഇരട്ടി ദൂരം സഞ്ചരിച്ചിരിക്കുമെന്നത് നാട്ടു നടപ്പാണെന്നതും അജയഘോഷിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.

മറ്റുള്ളവരുടെ കുട്ടികളെ ഓർത്ത് ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരേയൊരു ആളുകൾ അധ്യാപകർ മാത്രമാണ് എന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

സന്ധ്യയുടെ മൗനത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് മുകളിലെ തെങ്ങിൽ നിന്ന് ഒരു തേങ്ങ പുഴയിലക്ക് വീണു.

ഈ പ്രശ്നത്തിൻ്റെ പരിഹാരത്തിന് എന്തെങ്കിലും ഒരു വഴി കണ്ടെത്തണമെന്ന ചിന്തയിൽ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ചങ്ങാതി അനീഷ് വാസുദേവ് എതിരെ നടന്നുവരുന്നതു കണ്ടത്.
“എന്റെ പിള്ളേച്ചാ നിങ്ങളെ രണ്ടുദിവസമായി ഫോണിൽ കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ, ഫോണിന് എന്തുപറ്റി..?
പരസ്പരം കണ്ടമാത്രയിൽ അനീഷ് തിരക്കി. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഫോൺ ഓഫ് ആയതിൽ പിന്നെ ചാർജ് ചെയ്യാൻ തുനിഞ്ഞില്ല എന്നത് അജയഘോഷ് ഓർത്തു. അയാൾ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ നിന്നപ്പോൾ അനീഷ് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
” നാളെ അത്യാവശ്യമായി ആരതിക്ക് കട്ടപ്പന കോടതിയിൽ വരെ പോകണം. ഒരു മൊഴി നൽകുന്നതിനാണ്. മകൻ കൂടിയുള്ളതിനാൽ ബസിനു പോക്ക് നടക്കില്ല. നിന്റെ കാർ ഇങ്ങോട്ട് തരണം. അത് പറയാനാ ഫോണിൽ വിളിച്ചത്. പക്ഷേ സ്വിച്ച് ഓഫ് …!”
അയാൾ പറഞ്ഞുനിർത്തി.
“അതിനെന്താ നീ രാവിലെ വന്നു വണ്ടി എടുത്തുകൊണ്ട് പൊക്കോ” അജയഘോഷ് മറുപടിയും നൽകി
അപ്പോഴാണ് സ്കൂൾ ടീച്ചർ ആയ ആരതി എന്തിനാണ് കോടതിയിൽ പോകുന്നത് എന്നതിനെപ്പറ്റി അജയഘോഷ് ചിന്തിച്ചത്.
” എന്തിനാ ആരതി കോടതിയിൽ പോകുന്നത്? എന്തെങ്കിലും കേസ് ഉണ്ടോ?
ഉത്കണ്ഠയോടെ അയാൾ തിരക്കി.
” ഒന്നും പറയേണ്ട… ഇത് രണ്ടാമത്തെ തവണയാണ് പോകുന്നത്, സ്കൂളിൽ വച്ച് നടന്ന ഒരു സംഭവത്തിന്റെ പിറകെ പോയി പുലിവാലു പിടിച്ചതാ!”
അനീഷ് അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അജയഘോഷിന് അതിനെപ്പറ്റി അറിയാൻ ജിജ്ഞാസയേറി.
” എന്താണെന്ന് വ്യക്തമായി പറയെടേ.. ”
അനീഷ് കാരണം എന്തെന്ത് വ്യക്തമാക്കാനായി സംസാരം തുടർന്നു.
” പ്ലസ് വണ്ണിന് പഠിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി ക്ലാസ് സമയത്ത് ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്ന എന്തൊക്കെയോ കുത്തിക്കുറിക്കുന്നത് കണ്ട എന്റെ ഭാര്യ വർദ്ധിച്ച ഉത്തരവാദിത്വബോധത്തോടെ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ആ പേപ്പർ പിടിച്ചു വാങ്ങി.
എന്നിട്ടതിൽ ശ്രദ്ധിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ നിറയെ ഇംഗ്ലീഷിൽ “ഐ ലവ് യു” എന്ന് അടുപ്പിച്ച് അടുപ്പിച്ച് കുനുകുനാന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. മറുപുറം നോക്കിയപ്പോഴാണ് കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം അവൾക്ക് മനസ്സിലായത്.”
അനീഷ് സംസാരം നിർത്തിയിട്ട് ഒന്നു നിശ്വസിച്ചു.
“വ്യക്തമായി പറയൂ ”
അജയഘോഷ് ധൃതി കൂട്ടി.
” അടുത്ത പേജിലും അങ്ങനെ തന്നെ എഴുതിയിട്ട് ഏറ്റവും അവസാനം ചുവന്ന മഷിയിൽ ഒരു വാചകം കൂടി എഴുതിയിരുന്നു.!”

” എന്താണത് ..?.”

” നമ്മൾ അന്ന് നോക്കിയ പ്രഗ്നൻസി കിറ്റ് ഇപ്പോഴും ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട് “ഇങ്ങനെയായിരുന്നു അവസാന വാചകം.”

” ദൈവമേ.. !”
അനീഷ് പറഞ്ഞത് കേട്ട് അജയഘോഷ് അറിയാതെ തലയിൽ കൈവച്ചു പോയി.
“എന്തു പറയാനാ, അവൾ അത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. പെൺകുട്ടിയുടെ ഭാവിയെ കരുതി അത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പിന്നീട് പ്രശ്നം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഇത് ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ആ പെൺകുട്ടി ആരതിയുടെ പേര് പറയും. അപ്പോൾ പറയാതിരുന്നതിന് അവളും കേസിൽ കുടുങ്ങും. കൂട്ടുപ്രതിയാവുകയും ചെയ്യും. കാരണം പോക്സോയാണ് കേസ്. ”
അനീഷ് സംഭവം വ്യക്തമാക്കി.

“തന്നെയുമല്ല റിപ്പോർട്ട് ചെയ്താൽ അവളുടെ കാമുകൻ ടീച്ചറിന് അതിൻ്റെ കൂലി തന്നോളുമെന്നവളുടെ ഭീഷണിയുമുണ്ടായി. ”
അനീഷ് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

“സമൂഹത്തിൽ എന്തൊരു മാറ്റമാണ് ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. വിദ്യാർത്ഥികളെ ഭയന്ന് അധ്യാപനം നടത്തേണ്ട ഗതികേടിലൂടെയാണ് ഞങ്ങളൊക്കെ കടന്നു പോകുന്നത് എല്ലാ കുട്ടികളും പ്രശ്നകാരികൾ അല്ല പക്ഷേ പ്രശ്നകാരികൾ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടുതാനും. ” അജയ്ഘോഷ് തന്റെ ശബ്ദം ഇടറാതിരിയ്ക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
” ദൈവത്തെയും ഗുരുവിനെയും ഒരുമിച്ച് കണ്ടാൽ ഗുരുവിനെ ആദ്യം വന്ദിക്കണമെന്ന് കബീർദാസ് പറഞ്ഞത് പഠിച്ചതൊക്കെ ഇക്കാലത്ത് പ്രാവർത്തികമാകില്ല ചങ്ങാതി ”
അനീഷിൻ്റെ സംസാരത്തിൽ അല്പം രോഷം കലർന്നിരുന്നു.

“പഴയകാലത്തെ അധ്യാപക-വിദ്യാർത്ഥി ബന്ധം എന്നത് കേവലം അറിവ് പകർന്നുനൽകുന്നതിനപ്പുറം, ആത്മീയവും വൈകാരികവുമായ ഒരു ദൃഢബന്ധമായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ കാലത്തെക്കാൾ വലിയ ബഹുമാനവും പവിത്രതയും ആ ബന്ധത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.”
അജയഘോഷിൻ്റെ കണ്ഠമിടറി.
” നമ്മളൊക്കെ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് അധ്യാപകരെ ദൈവതുല്യമായി കണ്ടിരുന്നു. “മാതാ പിതാ ഗുരു ദൈവം” എന്ന സങ്കൽപ്പം അന്വർത്ഥമാക്കുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു വിദ്യാർത്ഥികൾ ഗുരുക്കന്മാരെ ആദരിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിക്കുക എന്നത് വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കടമയായി കരുതിയിരുന്നു.പക്ഷേ.. ഇപ്പോഴോ..?
അനീഷ് അൽപ്പം ഈർഷയോടെയാണത് പറഞ്ഞത്.

“തെറ്റുകൾ തിരുത്താൻ അധ്യാപകൻ നൽകുന്ന കഠിനമായ ശിക്ഷകളെപ്പോലും വിദ്യാർത്ഥികളും രക്ഷിതാക്കളും പോസിറ്റീവായി മാത്രമാണ് കണ്ടിരുന്നത്. അത് തങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കാണെന്ന പൂർണ്ണബോധ്യം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു”
അജയഘോഷിൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട അനീഷ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“ജീവിതം വെളിച്ചവും ഇരുളും ചേർന്ന ഒരു യാത്രയാണ് മാഷേ..!, വെളിച്ചത്തെ മാത്രം സ്നേഹിക്കാതെ, നിഴലുകളെയും സ്വീകരിക്കാൻ നമുക്കോരോരുത്തർക്കും കഴിയണം.”
അറിവിനോടും അത് പകർന്നു തരുന്ന വ്യക്തിയോടും ഉള്ള ആത്മാർത്ഥതയെപ്പറ്റിയുമൊക്കെ അനീഷ് സംസാരിച്ചുവെങ്കിലും തന്റെ അനുഭവത്തെപ്പറ്റി മനസ്സുതുറക്കാൻ അജയഘോഷ് മടിച്ചു.

യാത്ര പറഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ആ പെൺകുട്ടിയെ ലഹരിറാക്കറ്റിന്റെ നീരാളി പിടുത്തത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെയെങ്കിലും രക്ഷിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. നനഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ മെല്ലെ നടക്കുമ്പോഴും
ഒരു പിതാവിൻ്റെയും ഗുരുവിൻ്റെയും മനസ്സ് അയാളുടെയുള്ളിലിരുന്ന് ചിലത് മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പോലീസും കേസുമായാൽ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതം അവിടെ തീരും. സമൂഹം അവളെ ‘ലഹരിക്കടത്തുകാരി’ എന്ന് മുദ്രകുത്തും. പാവം, അവളുടെ അച്ഛൻ ഈ അപമാനം താങ്ങില്ല. അലമുറയിട്ട് കരയുന്ന ഒരമ്മയുടെ മുഖം അയാളുടെ മനസിലേക്കോടിയെത്തി,

അവളെ ആരോ ചതിച്ചതാണ്, അല്ലെങ്കിൽ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി ഉപയോഗിച്ചതാണ്. ഒരു തെറ്റിൻ്റെ പേരിൽ ആ കുഞ്ഞിൻ്റെ ഭാവി തല്ലിക്കെടുത്തേണ്ടതില്ലെന്നും
ഒരു ശിക്ഷകനായല്ല, അവളെ ഈ അന്ധകാരത്തിൽ നിന്ന് കൈപിടിച്ചുയർത്തേണ്ട ഒരു രക്ഷകനായിട്ടാണ് മാറേണ്ടതെന്നും അതിനുള്ള വഴിയെപ്പറ്റിയും അയാളുടെ ചിന്തകൾ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

മാതാപിതാക്കളോട് പറഞ്ഞാൽ അവർ ഇത് എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കും, വിശ്വസിക്കുമോ, അതോ അധ്യാപകനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുമോ എന്ന സംശയത്തിലും, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ലഹരി മാഫിയകൾ ശക്തമായതിനാൽ, ഇതിനെതിരെ പ്രതികരിച്ചാൽ തനിക്കോ തന്റെ കുടുംബത്തിനോ എതിരെ എന്തെങ്കിലും പ്രതികാരനടപടികൾ ഉണ്ടാകുമോ എന്ന ആശങ്കയിലും ഉണ്ടായ മന:സംഘർഷത്താൽ അയാൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു.

ഈ വിവരം പുറത്തുപറഞ്ഞാൽ കുട്ടിയുടെ ഭാവി തകരുമോ, സ്കൂളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുമോ എന്ന ചിന്തയും, അവൾ പറഞ്ഞതുപോലെ തനിക്കെതിരെ പീഡനശ്രമത്തിന് പരാതി ഉന്നയിക്കുമോ എന്ന ഭയവും അതേസമയം, പറയാതിരുന്നാൽ കുട്ടിയുടെ ജീവൻ തന്നെ അപകടത്തിലാകുമല്ലോ എന്ന ആശങ്കയും അയാളെ ധർമ്മസങ്കടത്തിലാക്കി.

ഇതൊന്നും കണ്ടില്ല, കേട്ടില്ല എന്ന മട്ടിൽ ഒന്നുമറിയാത്തതു പോലെ മുന്നോട്ട് പോയാൽ കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം സർവ്വീസിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച് മാനക്കേടില്ലാതെ വിശ്രമജീവിതം നയിക്കാമെന്ന എളുപ്പവഴി സ്വീകരിക്കാൻ അജയലോഷ് ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു.

നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടാതെ എങ്ങനെയെങ്കിലും നസ്രിന്റെ മാതാപിതാക്കളെ രഹസ്യമായി അറിയിച്ച് സ്കൂളിൽ മറ്റുള്ളവർ അറിയാതെ ആ ലഹരിയുടെ ചങ്ങലയുടെ കണ്ണി മുറിച്ച് ആ പെൺകുട്ടിയെ അവൾ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചതിക്കുഴിയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കണമെന്ന് ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തോടെ, അതിനുള്ള എളുപ്പ വഴി കണ്ടെത്തുന്നതിനെപ്പറ്റി ആലോചിച്ച് അജയഘോഷ് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.അപ്പോൾ ഒരു മിന്നലിൻ്റെയും ഇടിനാദത്തിൻ്റെയും അകമ്പടിയായി
ചെറിയ കാറ്റിൽ നൂൽ രൂപം പൂണ്ട് മഴ ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും നൃത്തമാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. മഴയിൽ പൊഴിഞ്ഞ് ഭൂമിയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ഇലകളിൽ
അമർത്തിച്ചവിട്ടി അജയഘോഷ് മഴ നനഞ്ഞുനീങ്ങി.

രണ്ടു ദിവസമായി ഭർത്താവിനെന്തു പറ്റിയെന്ന് ചിന്തിച്ച് കാര്‍മേഘങ്ങള്‍
മൂടിയ മനസ്സുമായി വൈദ്യുതി വെളിച്ചത്തിൽ
അനാമിക സിറ്റൗട്ടിലെ ഭിത്തിയിൽ ചാരി അയാളുടെ വരവും കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
എന്തു കാര്യമായാലും ഭർത്താവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ, അദ്ദേഹത്തിന് പറയാനുള്ളത് ക്ഷമയോടെ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാവുകയും. “ഞാൻ നിൻ്റെ കൂടെയുണ്ട്” എന്ന ഉറപ്പ് നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന തന്നോട് മനസംഘർഷത്തിന് കാരണം വ്യക്തമാക്കാത്തതിൽ അനാമികയ്ക്ക് സങ്കടം തോന്നി.
തുറന്നുകിടന്ന ഗേറ്റിനപ്പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് അവൾ ശൂന്യമായ കണ്ണുകളോടെ അയാളുടെ വരവും നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു..
അശോക വനത്തിലെ സീതയെപ്പോലെ.

എം.ജി.ബിജുകുമാർ :- പന്തളം സ്വദേശി. തപസ്യയുടെ സംസ്ഥാന ചെറുകഥ പുരസ്‌കാര ജേതാവ്. പന്തളം എൻ എസ് എസ് കോളേജിൽ ബിരുദവും എൻ.എസ്.എസ്. ട്രെയിനിങ്ങ് കോളേജിൽ ബിഎഡും പൂർത്തിയാക്കി. ആദ്യം അധ്യാപനവൃത്തിയിലായിരുന്നുവെങ്കിലും , ഇപ്പോൾ എച്ച്.ഡി.എഫ്.സി ബാങ്കിന്റെ ലോൺ സെക്ഷനിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ചിത്രം വരയും, കഥയും കവിതയുമൊക്കെയെഴുത്തുമാണ് പ്രധാന വിനോദങ്ങൾ. സാഹിത്യ-സാമൂഹിക-സാസ്കാരിക മേഖലയിലും സജീവമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. “ഓർക്കാൻ മറക്കുമ്പോൾ ” എന്ന കവിതാ സമാഹാരം പുറത്തിറക്കിയിട്ടുണ്ട്. “മേഘങ്ങൾ പറഞ്ഞ കഥ ” എന്ന കഥാസമാഹാരം പുറത്തിറക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. സരസ്വതീയം, കൊന്നപ്പൂങ്കനവ് ,നിലാ ശലഭം എന്നീ ദൃശ്യാവിഷ്ക്കാരങ്ങൾ ചെയ്ത് യൂട്യൂബിൽ റിലീസ്‌ ചെയ്‌തിരുന്നു.

കൽപ്പറ്റ: വയനാട് മീനങ്ങാടി സ്കൂളിലെ വിനോദയാത്രയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദത്തിൽ നടപടി. സ്കൂൾ പ്രിൻസിപ്പൽ ഷിവി കൃഷ്ണനെ വടുവഞ്ചാൽ ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്കൂളിലേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റി. വിനോദയാത്രയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സർക്കാർ നിർദേശങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതിൽ വീഴ്ചയുണ്ടായെന്ന റിപ്പോർട്ടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നടപടി. സ്കൂൾ പി.ടി.എ പ്രസിഡന്റിനെ ചുമതലയിൽ നിന്ന് മാറ്റാനും നിർദേശം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ആർ.ആർ.ഡിയുടെ അനുമതി തേടാതെ യാത്ര സംഘടിപ്പിച്ചതും മൂന്ന് ദിവസം നടത്തേണ്ടിയിരുന്ന യാത്ര അഞ്ച് ദിവസമായി നീട്ടിയതും വീഴ്ചകളായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

അതേസമയം, തനിക്കെതിരെ ഉയർന്ന മദ്യപാന ആരോപണം തെറ്റാണെന്ന് രക്തപരിശോധനാ ഫലം തെളിയിച്ചതായി പ്രിൻസിപ്പൽ ഷിവി കൃഷ്ണൻ പ്രതികരിച്ചു. വലിയ മാനസിക പ്രയാസമാണ് തനിക്കും കുടുംബത്തിനും നേരിടേണ്ടിവന്നതെന്നും സത്യം തെളിയിക്കാനാണ് പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയനായതെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. തനിക്കെതിരെ പൊലീസിൽ പരാതികളൊന്നുമില്ലെന്നും കുട്ടികളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായ ചില അപക്വമായ ഇടപെടലുകളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.

തനിക്കെതിരെ നടന്നത് രാഷ്ട്രീയ ഗൂഢാലോചനയാണെന്ന് സംശയിക്കുന്നതായും പി.ടി.എ തെരഞ്ഞെടുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ വിവാദത്തിന് പിന്നിലുണ്ടെന്നും ഷിവി കൃഷ്ണൻ ആരോപിച്ചു. വിഷയത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ മുതലെടുപ്പ് നടന്നതായും കുട്ടികളും ഇപ്പോൾ വലിയ പ്രയാസത്തിലാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. തനിക്കെതിരായ നീക്കങ്ങളിൽ നിയമപരമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുമെന്നും പ്രിൻസിപ്പൽ വ്യക്തമാക്കി.

കോട്ടയം: ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും മകനെയും വീടിനുള്ളിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയ സംഭവം നാടിനെ നടുക്കി. എസ്.ബി കോളജിന് സമീപം കരിങ്ങട വീട്ടിൽ സാജു ആന്റണി (64), ഭാര്യ അനു (59), മകൻ സബിൻ (33) എന്നിവരാണ് മരിച്ചത്. ശനിയാഴ്ച രാവിലെ കുടുംബാംഗങ്ങളെ ഫോണിൽ ബന്ധപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും പ്രതികരണമില്ലാത്തതിനെ തുടർന്ന് ബന്ധുക്കളും അയൽവാസികളും വീട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. തുടർന്നുള്ള പരിശോധനയിലാണ് മൂവരെയും മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയത്. സാജുവിന്റെയും അനുവിന്റെയും മൃതദേഹങ്ങൾ കിടപ്പുമുറിയിലും സബിന്റേത് മറ്റൊരു മുറിയിലുമായിരുന്നു. തൂങ്ങിമരിച്ച നിലയിലാണ് മൃതദേഹങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതെന്ന് പൊലീസ് അറിയിച്ചു. ചങ്ങനാശ്ശേരി പൊലീസ് അസ്വാഭാവിക മരണത്തിന് കേസെടുത്ത് അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു.

നേരത്തെ പത്തനംതിട്ടയിൽ മൊത്തവ്യാപാരവും പലചരക്ക് വ്യാപാരവും നടത്തിയിരുന്ന സാജു സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകളെ തുടർന്ന് ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലേക്ക് താമസം മാറിയതായാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ. വീടിന്റെ മുകൾനിലയിൽ കുടുംബം ഹോംസ്റ്റേയും നടത്തിയിരുന്നു. കുടുംബത്തിന് വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകളുണ്ടായിരുന്നതായാണ് പ്രാഥമിക വിവരങ്ങൾ. മകൻ സബിന്റെ ഓൺലൈൻ ഗെയിമിങ് ഇടപാടുകളും സാമ്പത്തിക നഷ്ടവും അന്വേഷണ പരിധിയിലുണ്ടെന്ന് ചില മാധ്യമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇക്കാര്യങ്ങളിൽ ഔദ്യോഗിക സ്ഥിരീകരണം ലഭിച്ചിട്ടില്ല.

മരണത്തിന് പിന്നിലെ യഥാർഥ കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നതിനായി പൊലീസ് ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകളും സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിച്ചുവരികയാണ്. സബിൻ വിവാഹിതനാണ്. ഭാര്യ വിദേശത്താണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. സംഭവത്തിൽ മറ്റ് ദുരൂഹതകളുണ്ടോയെന്നും കുടുംബം നേരിട്ട സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ യഥാർഥ കാരണങ്ങൾ എന്താണെന്നും വിശദമായ അന്വേഷണത്തിലൂടെ വ്യക്തമാകുമെന്നാണ് പൊലീസ് അറിയിച്ചിട്ടുള്ളത്. മൃതദേഹങ്ങൾ പോസ്റ്റ്മോർട്ടം നടപടികൾക്കായി കോട്ടയം മെഡിക്കൽ കോളജ് ആശുപത്രിയിലേക്ക് മാറ്റി.

തിരുവനന്തപുരം: ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിൽ രൂപപ്പെട്ട ന്യൂനമർദം ചുഴലിക്കാറ്റായി ശക്തിപ്രാപിക്കുമെന്ന് കേന്ദ്ര കാലാവസ്ഥാ വകുപ്പിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ്. ചുഴലിക്കാറ്റായി മാറിയാൽ ഇന്ത്യ നിർദേശിച്ച ‘മുരാസു’ എന്ന പേരിലായിരിക്കും അറിയപ്പെടുക. തെക്കുകിഴക്കൻ ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിലും ആൻഡമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപുകൾക്ക് സമീപവുമാണ് ന്യൂനമർദം രൂപപ്പെട്ടത്. ശനിയാഴ്ച വൈകിട്ടോടെ തീവ്ര ന്യൂനമർദമായും തുടർന്ന് ഞായറാഴ്ചയോടെ ചുഴലിക്കാറ്റായും മാറാനാണ് സാധ്യത. പടിഞ്ഞാറ് – വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദിശയിൽ നീങ്ങുന്ന ചുഴലിക്കാറ്റ് നവംബർ രണ്ടിന് വൈകിട്ടോടെ ആന്ധ്രാപ്രദേശ് തീരത്തിന് സമീപമെത്തുമെന്നാണ് പ്രവചനം.

ചുഴലിക്കാറ്റിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ആന്ധ്രാപ്രദേശ് തീരപ്രദേശങ്ങളിലും യാനം മേഖലയിലും നവംബർ രണ്ട്, മൂന്ന് തീയതികളിൽ ശക്തമായതോ അതിശക്തമായതോ ആയ മഴയ്ക്ക് സാധ്യതയുണ്ട്. തീരമേഖലയിൽ മണിക്കൂറിൽ 40 മുതൽ 50 കിലോമീറ്റർ വരെ വേഗതയിൽ കാറ്റുവീശാനും ശക്തമായ കാറ്റിനൊപ്പം ഇടിമിന്നലുണ്ടാകാനും സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് മുന്നറിയിപ്പുണ്ട്. തമിഴ്നാട്, പുതുച്ചേരി, കാരയ്ക്കൽ എന്നിവിടങ്ങളിലും നവംബർ അഞ്ച് വരെ മഴ തുടർന്നേക്കും. കേരളത്തിലും മാഹിയിലും നവംബർ നാല് വരെ മഴ ലഭിക്കുമെന്നാണ് കാലാവസ്ഥാ വകുപ്പിന്റെ പ്രവചനം.

കേരളത്തിൽ നവംബർ ഒന്ന് മുതൽ നാല് വരെ വിവിധ ജില്ലകളിൽ ഇടിമിന്നലോടുകൂടിയ ശക്തമായ മഴയ്ക്ക് സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ യെല്ലോ അലർട്ട് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. നവംബർ ഒന്നിന് പത്തനംതിട്ട, കോട്ടയം, ഇടുക്കി ജില്ലകളിലും രണ്ടിന് ഇടുക്കി, പാലക്കാട്, മലപ്പുറം, വയനാട് ജില്ലകളിലും മുന്നറിയിപ്പുണ്ട്. മൂന്നിന് കോഴിക്കോട്, വയനാട്, കണ്ണൂർ ജില്ലകളിലും നാലിന് കണ്ണൂർ, കാസർകോട് ജില്ലകളിലുമാണ് യെല്ലോ അലർട്ട്. ഒറ്റപ്പെട്ടയിടങ്ങളിൽ ശക്തമായ മഴയ്ക്കും മണിക്കൂറിൽ 30–40 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിൽ കാറ്റിനും സാധ്യതയുണ്ട്. മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ കടലിലെ കാലാവസ്ഥാ മുന്നറിയിപ്പുകൾ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്നും അധികൃതർ നിർദേശിക്കുന്നു.